[[{"content_id":52839,"content_number":0,"portal_id":37,"lang_id":"fa","content_title":"اعیاد شعبانیه","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"","content_summary_fill":0,"content_body":"اعیاد شعبانیه\r\n\r\nسوم ،چهارم و پنجم شعبان ، به ترتیب مصادف با میلاد بزرگ سالار شهیدان، امام حسین (ع) ؛ علمدار کربلا، ابوالفضل العباس و حضرت امام زین&rlm; العابدین علیه السلام.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n- با ولادتتان ، عشق متولد شد، رشادت رشد کرد، شهامت رنگ گرفت.\r\n-با ولادتتان، زلال ترین تقوا از چشمه سار وجود جوشید و موج ، موجودیت یافت .\r\nعشق در کلاستان، درس می خواند و آفرینش از روح تان جان گرفت ...\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n-----------------------------------\r\n\r\nدر این مطلب اشاره ای&nbsp; داریم به گزیده ای از اخلاق و رفتار امام حسین علیه السلام :\r\n\r\nبا نگاهى اجمالى به 56 سال زندگى سراسر خداخواهى و خداجویى حسین (ع ), درمیابیم که هماره وقت او به پاکدامنى و بندگى و نشر رسالت احمدى و مفاهیم عمیقى والاتر از درک و دید ما گذشته است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nامام حسین (ع) به نماز و نیایش با پروردگار و خواندن قرآن و دعا و استغفار علاقه بسیارى داشت. گاهى در شبانه روز صدها رکعت نماز می گزاشت . (1) و حتى در آخرین شب زندگى دست از نیاز و دعا برنداشت , و خوانده ایم که از دشمنان مهلت خواست تا بتواند با خداى خویش به خلوت بنشیند. و فرمود: خدا می داند که من نماز و تلاوت قرآن و دعاى زیاد و استغفار را دوست دارم . (2)\r\n\r\n\r\nحضرتش بارها پیاده به خانه کعبه شتافت و مراسم حج را برگزار کرد. (3) ابن اثیر در کتاب اسد الغابة می نویسد: کان الحسین رضى الله عنه فاضلا کثیر الصوم و الصلوة و الحج و الصدقة و افعال الخیر جمیعها. (4) حسین (ع ) بسیار روزه می گرفت و نماز میگزارد و به حج میرفت و صدقه میداد و همه کارهاى پسندیده را انجام میداد.\r\nشخصیت حسین بن على (ع ) آن چنان بلند و دور از دسترس و پرشکوه بود که وقتى با برادرش امام مجتبى (ع ) پیاده به کعبه می رفتند, همه بزرگان و شخصیت هاى اسلامى به احترامشان از مرکب پیاده شده , همراه آنان راه می پیمودند. (5)\r\n\r\n\r\nاحترامى که جامعه براى حسین (ع ) قائل بود, بدان جهت بود که او با مردم زندگى میکرد - از مردم و معاشرتشان کناره نمی جست - با جان جامعه هماهنگ بود, چونان دیگران از مواهب و مصائب یک اجتماع برخوردار بود, و بالاتر از همه ایمان بی تزلزل او به خداوند, او را غمخوار و یاور مردم ساخته بود. و گرنه , او نه کاخ هاى مجلل داشت و نه سربازان و غلامان محافظ, و هرگز مثل جباران راه آمد و شد را به گذرش بر مردم نمی بستند,...\r\n\r\n\r\nاین روایت یک نمونه از اخلاق اجتماعى اوست , بخوانیم :\r\n\r\nروزى از محلى عبور می فرمود, عده اى از فقرا بر عباهاى پهن شده شان نشسته بودند ونان پاره هاى خشکى می خوردند, امام حسین (ع ) می گذشت که تعارفش کردند و او هم پذیرفت , نشست و تناول فرمود و آن گاه بیان داشت : ان الله لا یحب المتکبرین , (6) خداوند متکبران را دوست نمیدارد. سپس فرمود: من دعوت شما را اجابت کردم , شما هم دعوت مرا اجابت کنید. آنها هم دعوت آن حضرت را پذیرفتند و همراه جنابش به منزل رفتند.حضرت دستور داد هر چه در خانه موجود است به ضیافتشان بیاورند, (7) و بدین ترتیب پذیرایى گرمى از آنان به عمل آمد, و نیز درس تواضع و انسان دوستى را با عمل خویش به جامعه آموخت .\r\n\r\n\r\nشعیب بن عبدالرحمن خزاعى می گوید: چون حسین بن على (ع ) به شهادت رسید, بر پشت مبارکش آثار پینه مشاهده کردند, علتش را از امام زین العابدین (ع ) پرسیدند, فرمود این پینه ها اثر کیسه هاى غذایى است که پدرم شب ها به دوش می کشید و به خانه زن هاى شوهرمرده و کودکان یتیم و فقرا می رسانید.(8)\r\n\r\n\r\nشدت علاقه امام حسین (ع ) را به دفاع از مظلوم و حمایت از ستمدیدگان می توان در داستان ارینب وهمسرش عبدالله بن سلام دریافت , که اجمال و فشرده اش را در این جا متذکر میشویم : یزید به زمان ولایتعهدى , با این که همه نوع وسایل شهوت رانى و کام جویى و کامروایى از قبیل پول , مقام , کنیزان رقاصه و... در اختیار داشت , چشم ناپاک و هرزه اش را به بانوى شوهردار عفیفى دوخته بود.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nپدرش معاویه به جاى این که در برابر این رفتار زشت و ننگین عکس العمل کوبنده اى نشان دهد, با حیله گرى و دروغ پردازى و فریبکارى , مقدماتى فراهم ساخت تا زن پاکدامن مسلمان را از خانه شوهر جدا ساخته به بستر گناه آلوده پسرش یزید بکشاند.حسین بن على(ع) از قضیه باخبر شد, در برابر این تصمیم زشت ایستاد و نقشه شوم معاویه را نقش بر آب ساخت و با استفاده از یکى از قوانین اسلام , زن را به شوهرش عبدالله بن سلام بازگرداند و دست تعدى و تجاوز یزید را از خانواده مسلمان و پاکیزه اى قطع نمود و با این کار همت و غیرت الهی اش را نمایان و علاقه مندى خودرا به حفظ نوامیس جامعه مسلمانان ابراز داشت , و این رفتار داستانى شد که درمفاخر آل على (ع ) و دنائت و ستمگرى بنى امیه , براى همیشه در تاریخ به یادگار ماند. (9)\r\n\r\n\r\nعلائلى در کتاب سمو المعنى می نویسد: ما در تاریخ انسان به مردان بزرگى برخورد می کنیم که هر کدام در جبهه و جهتى عظمت و بزرگى خویش را جهانگیر ساخته اند, یکى در شجاعت , دیگرى در زهد, آن دیگرى در سخاوت , و... اما شکوه و بزرگى امام حسین (ع ) حجم عظیمى است که ابعاد بی نهایتش هر یک مشخص کننده یک عظمت فراز تاریخ است , گویا او جامع همه والایی ها و فرازمندی ها است . (10)\r\n\r\n\r\nآرى , مردى که وارث بی کرانگى نبوت محمدى است , مردى که وارث عظمت عدل و مروت پدرى چون حضرت على (ع ) است و وارث جلال و درخشندگى فضیلت مادرى چون حضرت فاطمه (س ) است , چگونه نمونه برتر و والاى عظمت انسان و نشانه آشکار فضیلت هاى خدایى نباشد. درود ما بر او باد که باید او را سمبل اعمال و کردارمان قرار دهیم . امام حسین (ع ) و حکایت زیستن و شهادتش و لحن گفتارش و ابعاد کردارش نه تنها نمونه یک بزرگمرد تاریخ را براى ما مجسم می سازد, بلکه او با همه خویشتن , آیینه تمام نماى فضیلت ها, بزرگمنشی ها, فداکاری ها, جانبازی ها, خداخواهی ها وخداجویی هامی باشد. او به تنهایى می تواند جان را به لاهوت راهبر باشد و سعادت بشریت راضامن گردد. بودن و رفتنش , معنویت و فضیلت هاى انسان را ارجمند نمود.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n----------------------------------------\r\nپی نوشت ها:\r\n(1) عقد الفرید, ج 3, ص 143.\r\n(2) ارشاد مفید, ص 214.\r\n(3) مناقب ابن شهرآشوب , ج 3, ص 224 - اسد الغابة , ج 2, ص 20.\r\n(4) اسد الغابة , ج 2, ص 20.\r\n(5) ذکرى الحسین , ج 1, ص 152, به نقل از ریاض الجنان , چاپ بمبئى , ص 241 -انساب الاشراف .\r\n(6) سوره نحل , آیه 22.\r\n(7) تفسیر عیاشى , ج 2, ص 257.\r\n(8) مناقب , ج 2, ص 222.\r\n(9) الامامة والسیاسة , ج 1, ص 253 به بعد.\r\n(10) از کتاب سمو المعنى , ص 104 به بعد, نقل به معنى شده است","content_html":"<p style=\"text-align:justify;\"><strong>اعیاد شعبانیه<\/strong><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\">سوم ،چهارم و پنجم شعبان ، به ترتیب مصادف با میلاد بزرگ سالار شهیدان، امام حسین (ع) ؛ علمدار کربلا، ابوالفضل العباس و حضرت امام زین‏ العابدین علیه السلام.<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"> <\/p>\n\n<p style=\"text-align:center;\"><span style=\"color:#ce098a;\">- با ولادتتان ، عشق متولد شد، رشادت رشد کرد، شهامت رنگ گرفت.<\/span><br \/><span style=\"color:#ce098a;\">-با ولادتتان، زلال ترین تقوا از چشمه سار وجود جوشید و موج ، موجودیت یافت .<\/span><br \/><span style=\"color:#ce098a;\">عشق در کلاستان، درس می خواند و آفرینش از روح تان جان گرفت ...<\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:center;\"> <\/p>\n\n<p style=\"text-align:center;\">-----------------------------------<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:8pt;\"><strong>در این مطلب اشاره ای  داریم به گزیده ای از اخلاق و رفتار امام حسین علیه السلام :<\/strong><\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\">با نگاهى اجمالى به 56 سال زندگى سراسر خداخواهى و خداجویى حسین (ع ), درمیابیم که هماره وقت او به پاکدامنى و بندگى و نشر رسالت احمدى و مفاهیم عمیقى والاتر از درک و دید ما گذشته است.<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"> <\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\">امام حسین (ع) به نماز و نیایش با پروردگار و خواندن قرآن و دعا و استغفار علاقه بسیارى داشت. گاهى در شبانه روز صدها رکعت نماز می گزاشت . (1) و حتى در آخرین شب زندگى دست از نیاز و دعا برنداشت , و خوانده ایم که از دشمنان مهلت خواست تا بتواند با خداى خویش به خلوت بنشیند. و فرمود: خدا می داند که من نماز و تلاوت قرآن و دعاى زیاد و استغفار را دوست دارم . (2)<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><br \/>\nحضرتش بارها پیاده به خانه کعبه شتافت و مراسم حج را برگزار کرد. (3) ابن اثیر در کتاب اسد الغابة می نویسد: <span style=\"color:#ce098a;\">کان الحسین رضى الله عنه فاضلا کثیر الصوم و الصلوة و الحج و الصدقة و افعال الخیر جمیعها.<\/span> (4) حسین (ع ) بسیار روزه می گرفت و نماز میگزارد و به حج میرفت و صدقه میداد و همه کارهاى پسندیده را انجام میداد.<br \/>\nشخصیت حسین بن على (ع ) آن چنان بلند و دور از دسترس و پرشکوه بود که وقتى با برادرش امام مجتبى (ع ) پیاده به کعبه می رفتند, همه بزرگان و شخصیت هاى اسلامى به احترامشان از مرکب پیاده شده , همراه آنان راه می پیمودند. (5)<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><br \/>\nاحترامى که جامعه براى حسین (ع ) قائل بود, بدان جهت بود که او با مردم زندگى میکرد - از مردم و معاشرتشان کناره نمی جست - با جان جامعه هماهنگ بود, چونان دیگران از مواهب و مصائب یک اجتماع برخوردار بود, و بالاتر از همه ایمان بی تزلزل او به خداوند, او را غمخوار و یاور مردم ساخته بود. و گرنه , او نه کاخ هاى مجلل داشت و نه سربازان و غلامان محافظ, و هرگز مثل جباران راه آمد و شد را به گذرش بر مردم نمی بستند,...<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><br \/><span style=\"font-size:8pt;\"><strong>این روایت یک نمونه از اخلاق اجتماعى اوست , بخوانیم :<\/strong><\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\">روزى از محلى عبور می فرمود, عده اى از فقرا بر عباهاى پهن شده شان نشسته بودند ونان پاره هاى خشکى می خوردند, امام حسین (ع ) می گذشت که تعارفش کردند و او هم پذیرفت , نشست و تناول فرمود و آن گاه بیان داشت :<span style=\"color:#ce098a;\"> ان الله لا یحب المتکبرین<\/span> , (6) خداوند متکبران را دوست نمیدارد. سپس فرمود: من دعوت شما را اجابت کردم , شما هم دعوت مرا اجابت کنید. آنها هم دعوت آن حضرت را پذیرفتند و همراه جنابش به منزل رفتند.حضرت دستور داد هر چه در خانه موجود است به ضیافتشان بیاورند, (7) و بدین ترتیب پذیرایى گرمى از آنان به عمل آمد, و نیز درس تواضع و انسان دوستى را با عمل خویش به جامعه آموخت .<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><br \/>\nشعیب بن عبدالرحمن خزاعى می گوید: چون حسین بن على (ع ) به شهادت رسید, بر پشت مبارکش آثار پینه مشاهده کردند, علتش را از امام زین العابدین (ع ) پرسیدند, فرمود این پینه ها اثر کیسه هاى غذایى است که پدرم شب ها به دوش می کشید و به خانه زن هاى شوهرمرده و کودکان یتیم و فقرا می رسانید.(8)<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><br \/>\nشدت علاقه امام حسین (ع ) را به دفاع از مظلوم و حمایت از ستمدیدگان می توان در داستان ارینب وهمسرش عبدالله بن سلام دریافت , که اجمال و فشرده اش را در این جا متذکر میشویم : یزید به زمان ولایتعهدى , با این که همه نوع وسایل شهوت رانى و کام جویى و کامروایى از قبیل پول , مقام , کنیزان رقاصه و... در اختیار داشت , چشم ناپاک و هرزه اش را به بانوى شوهردار عفیفى دوخته بود.<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"> <\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\">پدرش معاویه به جاى این که در برابر این رفتار زشت و ننگین عکس العمل کوبنده اى نشان دهد, با حیله گرى و دروغ پردازى و فریبکارى , مقدماتى فراهم ساخت تا زن پاکدامن مسلمان را از خانه شوهر جدا ساخته به بستر گناه آلوده پسرش یزید بکشاند.حسین بن على(ع) از قضیه باخبر شد, در برابر این تصمیم زشت ایستاد و نقشه شوم معاویه را نقش بر آب ساخت و با استفاده از یکى از قوانین اسلام , زن را به شوهرش عبدالله بن سلام بازگرداند و دست تعدى و تجاوز یزید را از خانواده مسلمان و پاکیزه اى قطع نمود و با این کار همت و غیرت الهی اش را نمایان و علاقه مندى خودرا به حفظ نوامیس جامعه مسلمانان ابراز داشت , و این رفتار داستانى شد که درمفاخر آل على (ع ) و دنائت و ستمگرى بنى امیه , براى همیشه در تاریخ به یادگار ماند. (9)<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><br \/>\nعلائلى در کتاب سمو المعنى می نویسد: ما در تاریخ انسان به مردان بزرگى برخورد می کنیم که هر کدام در جبهه و جهتى عظمت و بزرگى خویش را جهانگیر ساخته اند, یکى در شجاعت , دیگرى در زهد, آن دیگرى در سخاوت , و... اما شکوه و بزرگى امام حسین (ع ) حجم عظیمى است که ابعاد بی نهایتش هر یک مشخص کننده یک عظمت فراز تاریخ است , گویا او جامع همه والایی ها و فرازمندی ها است . (10)<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><br \/>\nآرى , مردى که وارث بی کرانگى نبوت محمدى است , مردى که وارث عظمت عدل و مروت پدرى چون حضرت على (ع ) است و وارث جلال و درخشندگى فضیلت مادرى چون حضرت فاطمه (س ) است , چگونه نمونه برتر و والاى عظمت انسان و نشانه آشکار فضیلت هاى خدایى نباشد. درود ما بر او باد که باید او را سمبل اعمال و کردارمان قرار دهیم . امام حسین (ع ) و حکایت زیستن و شهادتش و لحن گفتارش و ابعاد کردارش نه تنها نمونه یک بزرگمرد تاریخ را براى ما مجسم می سازد, بلکه او با همه خویشتن , آیینه تمام نماى فضیلت ها, بزرگمنشی ها, فداکاری ها, جانبازی ها, خداخواهی ها وخداجویی هامی باشد. او به تنهایى می تواند جان را به لاهوت راهبر باشد و سعادت بشریت راضامن گردد. بودن و رفتنش , معنویت و فضیلت هاى انسان را ارجمند نمود.<\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"> <\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"color:#808080;\">----------------------------------------<\/span><br \/><span style=\"color:#808080;\">پی نوشت ها:<\/span><br \/><span style=\"color:#808080;\">(1) عقد الفرید, ج 3, ص 143.<\/span><br \/><span style=\"color:#808080;\">(2) ارشاد مفید, ص 214.<\/span><br \/><span style=\"color:#808080;\">(3) مناقب ابن شهرآشوب , ج 3, ص 224 - اسد الغابة , ج 2, ص 20.<\/span><br \/><span style=\"color:#808080;\">(4) اسد الغابة , ج 2, ص 20.<\/span><br \/><span style=\"color:#808080;\">(5) ذکرى الحسین , ج 1, ص 152, به نقل از ریاض الجنان , چاپ بمبئى , ص 241 -انساب الاشراف .<\/span><br \/><span style=\"color:#808080;\">(6) سوره نحل , آیه 22.<\/span><br \/><span style=\"color:#808080;\">(7) تفسیر عیاشى , ج 2, ص 257.<\/span><br \/><span style=\"color:#808080;\">(8) مناقب , ج 2, ص 222.<\/span><br \/><span style=\"color:#808080;\">(9) الامامة والسیاسة , ج 1, ص 253 به بعد.<\/span><br \/><span style=\"color:#808080;\">(10) از کتاب سمو المعنى , ص 104 به بعد, نقل به معنى شده است<\/span><\/p>","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2016-05-10 11:23:58","content_date_event":"2016-05-10 11:23:58","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2016-05-10 11:29:01","content_date_register":"2016-05-10 11:25:41","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":1,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":6324,"eid":6324,"attach_title":"اعیاد شعبانیه 2","attaches":[{"sizes":{"150":".\/cache\/37\/attach\/201605\/149186_3396456602_150_100.webp","300":".\/cache\/37\/attach\/201605\/149186_3396456602_300_201.webp","400":".\/cache\/37\/attach\/201605\/149186_3396456602_400_268.webp","600":".\/cache\/37\/attach\/201605\/149186_3396456602_517_346.webp","900":".\/cache\/37\/attach\/201605\/149186_3396456602_517_346.webp","1200":".\/cache\/37\/attach\/201605\/149186_3396456602_517_346.webp"},"ext":"jpg","file_media":1,"token":3396456602,"files":{"original":{"url":".\/file\/37\/attach\/201605\/149186_3396456602.jpg","width":517,"height":346,"size":0}}}],"images":[{"id":149186,"file_media":1,"ext":"jpg","file_header":"image\/jpeg","original":".\/file\/37\/attach\/201605\/149186_3396456602.jpg","sizes":{"150":".\/cache\/37\/attach\/201605\/149186_3396456602_150_100.webp","300":".\/cache\/37\/attach\/201605\/149186_3396456602_300_201.webp","400":".\/cache\/37\/attach\/201605\/149186_3396456602_400_268.webp","600":".\/cache\/37\/attach\/201605\/149186_3396456602_517_346.webp","900":".\/cache\/37\/attach\/201605\/149186_3396456602_517_346.webp","1200":".\/cache\/37\/attach\/201605\/149186_3396456602_517_346.webp"},"file_size":93332,"width":517,"height":346,"show_title":1,"title":"اعیاد شعبانیه 2","priority":0},{"id":149187,"file_media":1,"ext":"jpg","file_header":"image\/jpeg","original":".\/file\/37\/attach\/201605\/149187_3844848406.jpg","sizes":{"150":".\/cache\/37\/attach\/201605\/149187_3844848406_150_113.webp","300":".\/cache\/37\/attach\/201605\/149187_3844848406_300_225.webp","400":".\/cache\/37\/attach\/201605\/149187_3844848406_400_300.webp","600":".\/cache\/37\/attach\/201605\/149187_3844848406_525_394.webp","900":".\/cache\/37\/attach\/201605\/149187_3844848406_525_394.webp","1200":".\/cache\/37\/attach\/201605\/149187_3844848406_525_394.webp"},"file_size":124485,"width":525,"height":394,"show_title":1,"title":"اعیاد شعبانیه 3","priority":1}]}]]